نیازی به محدودیت غذایی قبل از انجام آزمایش نیست. بهترین نمونه برای تشخیص عفونت های ادراری نخستین ادرار صبحگاهی است. دست های خود را کاملا با آب و صابون شسته و به خوبی با دستمال کاغذی خشک کنید. بانوان: با یک دست، چین های پوستی دستگاه تناسلی را از هم باز کرده و با یک دستمال یکبار مصرف مرطوب حاوی صابون اطراف پیشابراه و مقعد را از جلو به عقب تمیز کنید. سپس دستمال جدید برداشته و با آب مرطوب کنید و مجددا عمل تمیز کردن را انجام دهید و کاملا آبکشی نمایید. درب ظرف ادرار را باز کنید (تحت هیچ عنوان دست های شما نباید با سطح داخلی ظرف تماس پیدا کند). آقایان: سر آلت را با یک دستمال یکبار مصرف مرطوب آغشته به صابون تمیز کنید و دستمال را دور بیندازید. سپس دستمال جدیدی برداشته و با آب مرطوب کرده و مجددا تمیز کردن را انجام دهید و مانند روش بالا میانه ادرار را جمع آوری نمائید. نوزادان: در مورد نوزادان و کودکان زیر دو سال باید از کیسه های سترون شده مخصوص جمع آوری (Urine Bag) استفاده کرد، کیسه باید متناسب با جنس کودک ( پسرانه یا دخترانه) باشد. این کیسه نباید بیش از ۴۵ دقیقه به مجرای ادار متصل باشد. وقتی حدود ۱۵-۱۰ میلی لیتر ادرار در کیسه جمع شد جهت کشت و انالیز ادرار مناسب است. اول ادرار را در توالت تخلیه نموده و وسط ادرار را در ظرف مخصوص جمع آوری ادرار قرار دهید. آخر ادرار را نیز در دستشویی بریزید. اگر طی دو هفته قبل دارو مصرف نموده اید حتما در مورد داروهای مصرفی خود قبل از نمونه گیری با آزمایشگاه مشورت کنید. اگر پزشک جهت عفونت کنونی آنتی بیوتیک تجویز نموده، آزمایش کشت ادرار حتما قبل از شروع آنتی بیوتیک انجام شود.
